Twentymom.nl
Baby Mama

Het leven na het krijgen van een baby

Dat je leven na het krijgen van een kind even compleet op zijn kop wordt gezet is een gegeven wat je van tevoren heus wel weet, maar wat je toch weer heel anders ervaart dan je had gedacht. Tenminste, dat is zo in mijn geval. Ik vertel vandaag (met een kleine knipoog) hoe het leven na een baby mij bevalt.

Het begint eigenlijk al een beetje aan het einde van je zwangerschap: op dit moment ga je steeds meer in jezelf leven en focus je jezelf totaal op het baren van het nieuwe leventje waar je al die tijd op hebt gebroed. De buitenwereld lijkt af en toe enigszins aan je voorbij te gaan terwijl jij en je nesteldrang voornamelijk de binnenkant van je voordeur aan het bekijken zijn. Tenminste, zo hoort het, heb ik me laten vertellen, want als het even kon vloog ik nog van hot naar her. En ik werkte aan een deadline, die me toch nog tot rust heeft gedwongen, want een onderzoeksverslag typen doe je toch op je gat, en niet ondersteboven op je fiets terwijl je door de stad heen sjeest.

Met de komst van baby M verdween de zorg rondom de deadline volledig naar de achtergrond. Dat kwam wel weer, beloofde ik mezelf. Sowieso zat ik de eerste week op een hele hoge roze wolk, de kraamweek vond ik fantastisch en was ik het liefst dag en nacht met de baby bezig. Als hij sliep in de kinderwagen of in de wieg dan lag ik er zelf naast, niet om te slapen maar om naar dat heerlijke poppetje te kijken dat met een tevreden melksnuitje in zijn mandje lag te knorren. Na precies een week stond ik eindelijk weer eens buiten en ontdekte ik dat het leven gewoon was doorgegaan terwijl ik de hele week binnen had gezeten. Back to reality,

Naarmate hij ouder wordt, vandaag is hij precies 10(!) weken oud, word je toch wel een beetje van die roze wolk afgeknikkerd. Alles gaat gewoon door terwijl je lekker met je baby in de weer bent en op een gegeven moment kom je daar wel achter. Ik heb natuurlijk niet echt zwangerschapsverlof, dus ook de colleges op de universiteit gingen in sneltreinvaart door. Maar op een gegeven moment wordt het toch wel weer tijd dat je weer iets voor jezelf kunt doen, voor je gevoel. Want naast dat je met veel trots de titel moeder bent gaan dragen, ben je ook nog steeds je oude ik, met hobby’s en verplichtingen. Zo kreeg ik al vrij snel toch weer de kriebels om weer met de studie aan de slag te gaan en hoewel dat in de eerste instantie in slakkentempo ging, moet er nu wel een beetje tempo achter vanwege dat tentamen. Ik merk wel dat het hard werken is om mijn vrije tijd die ik heb naast Melle zo goed mogelijk daarvoor te benutten. En dat mijn concentratie tegenwoordig niet meer is wat het geweest was, evenals mijn nachtrust en geheugen. Dat maakt het voor nu wel even spannend. Het is in ieder geval wel fijn om weer even met iets bezig te kunnen dat écht voor mezelf is en naast moeder ook nog ‘Jennifer’ te zijn. Zo ben ik nu weer een beetje aan het kijken hoe ik mijn tijd in moet delen om te kunnen studeren, moederen en bloggen, en ben ik ook op zoek naar een baantje voor een paar uur per week. Over twee weken zou de verlofperiode ook zijn afgelopen, dus dit vind ik wel een mooie tijd om weer een beetje terug te keren naar hoe het was… met een +1 ♥.

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.