Twentymom.nl
Baby Mama

Het moederschap na 2 maanden

Dat een zwangerschap voorbij vliegt was me inmiddels al bekend, maar dat ook je kind na drie keer met je ogen knipperen ineens niet meer dat hulpeloze baby’tje is was toch wel even slikken. Al vijf weken ben ik moeder van onze kleine Melle, wat aan de ene kant een beetje wennen is maar aan de andere kant ook zo vanzelfsprekend.

Al 35 nachten worden we ’s nachts wakker gemaakt door een hongerig baby’tje en heb ik nog nooit zo’n ‘slechte’ nachtrust gehad. Al 35 dagen ben ik mijn ‘vrijheid’ kwijt als melkvoorziening voor de kleine en worden we dagelijks geconfronteerd met meerdere kunstwerken in luiers. En al 35 dagen wordt mijn lichaam niet meer als huis gebruikt, maar fungeert het als matras voor een baby die maar al te graag knuffelt met een exemplaar van vlees en bloed.

Ik kreeg laatst de vraag ‘of ik het nog leuk vond’ en ik kan me niet voorstellen dat je daar ‘nee’ op zou kunnen antwoorden. Ik vraag me ook af hoe die persoon zou hebben gereageerd als ik daadwerkelijk ‘nee’ had gezegd. Natuurlijk is het hartstikke leuk en is er niks fijner dan de dagelijkse dingen met de allerliefste en knapste baby tegen je aan gedrukt. Toen hij nog in mijn buik zat was het altijd al erg gezellig, maar nu we niet meer door drie bloedvaten aan elkaar verbonden zijn is het eigenlijk nog veel leuker en hoe ouder Melle wordt hoe leuker het wordt. Melle is niet meer de baby die ik op 9 januari mocht ontmoeten, hij is lichamelijk al veel sterker, enorm in lengte gegroeid, zijn gezichtje is ontplooid en heeft al echt zijn eigen kenmerken en ook heeft hij een karaktertje dat we met de dag steeds beter leren kennen. Het is echt genieten om de hele dag met zo’n leuke en lieve baby op te trekken die volledig op ons gericht is.

Het valt me allemaal enorm mee. Het herstel van de bevalling ging snel en vlekkeloos, de kraamweek was fantastisch en wat mij betreft echt voor herhaling vatbaar. De borstvoeding gaat goed en ik ben ook blij dat ik hier echt van kan genieten, iets waar ik vooraf nog wel eens mijn vraagtekens bij had. De nachten zijn prima en meestal word ik maar één keer echt in de nacht gewekt. Een enkele keer heb ik ’s nachts een kant en klaar flesje gewenst zodat ik even door kon tukken, een enkele keer had ik overdag knallende hoofdpijn na een nacht die net even iets anders ging dan andere nachten. Maar over het algemeen heb ik echt niks te klagen met zo’n voorbeeldig baby’tje en gaat het hartstikke goed met ons.

Het gaat allemaal zelfs zo goed dat ik inmiddels alweer lekker bezig ben met studeren (op iets lager tempo, alles op zijn tijd). Ik kreeg er ook gewoon weer zin in en Melle kan gewoon op me slapen terwijl ik wat artikelen weg lees. Het enige wat enigszins lastig is, is dat ik voor het opstarten van mijn scriptie (overleg met begeleidend docent) de deur uit moet en dat dit meestal op tijden is waarop Reinoud niet thuis is waardoor Melle mee moet (wat voor de docent geen enkel probleem is) en dat het lastig is om dit te plannen vanwege de voedingen. Ik voed op verzoek wat betekent dat ik vaak ’s ochtends pas weet hoe laat de voedingen ongeveer plaats vinden, afhankelijk van hoe de nacht is geweest en hoeveel uur hij geslapen heeft tot zijn eerste nachtvoeding. Het vergt dus wat meer planning en mijn dag draait wel degelijk om het moederen en voeden van Melle, maar ik probeer daarnaast ook zeker dingen voor mezelf te doen

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.