Twentymom.nl
Kind Persoonlijk

Mijn baby is 3 jaar!

Het lijkt als de dag van gisteren dat ik lag te bevallen van mijn zoon die nu alweer zijn derde verjaardag mag vieren. De tijd is echt onbeschrijfelijk snel gegaan en het is bijna bizar om naar zijn babyfoto’s te kijken: alsof dat een heel ander kindje is die toevallig heel erg op hem lijkt. Maar nee, het is hem toch echt, die baby is gewoon al 3 jaar!

Eerste verjaardag

Ik herinner mij nog goed hoe groot ik die eerste verjaardag vond en hoe emotioneel ik kon worden als ik eraan dacht hoe snel de tijd was gegaan. Mijn baby was ineens geen baby meer, maar een heuse dreumes. Het was een dag om stil te staan bij zijn eerste levensjaar en het afscheid van de babytijd. En dat vond ik echt een ding! Zo’n eerste verjaardag is toch wel emotioneel beladen. Bij ieder uur op de klok komen de gedachten en flashbacks aan en van de bevalling weer voorbij. ‘Nu lag ik ongeveer te persen en zou het nog zolang duren voordat hij geboren zou worden.’ En om 14:20 uur ‘en nu is hij Γ©cht precies 1 jaar oud’.

Tweede verjaardag

Die tweede verjaardag was daarentegen echt niet zo groots als de eerste verjaardag. Die dag hebben we vooral genoten van een jongetje dat zich in het middelpunt van alle aandacht bevond en even enthousiast al zijn cadeaus open scheurde. Zelfstandig ging hij zijn visite bij langs en hoefden wij als ouders niet de hele dag voor hem te faciliteren. Hij ging zelf zijn gang als nieuwbakken peuter. Ik had zin in de voorbereidingen, het bakken van een taart en keek er vooral ook heel erg naar uit. En twee jaar, eigenlijk zijn ze dan ook nog steeds best wel klein!

Derde verjaardag

En nu wordt hij alweer drie. Dit jaar is het eerste jaar dat hij op zijn verjaardag geen nieuwe titel op zijn naam krijgt, hij blijft gewoon mijn peuter. Maar toch vind ik de derde verjaardag minstens zo’n ding als de eerste verjaardag. Drie jaar klinkt al zo onwerkelijk groot. Drie is bijna vier. En daarmee is ook het startschot gegeven voor het aftellen richting de basisschool en nog een laatste jaar genieten van een opgroeiend jongetje dat overdag thuis is. Het klonk altijd ook zo ver weg, de derde verjaardag, maar nu staan we toch echt aan de vooravond van zijn verjaardag. Het besef dat ook hij steeds ouder wordt en meegroeit met de tijd komt des te harder binnen. ‘Jongetje, wat ben je al groot!’ is wat ik denk als ik naar hem kijk. En oprecht. Die laatste maanden voor zijn tweede verjaardag gingen ook ontzettend hard qua groei en ontwikkeling en we zagen hem groeien naar zijn (bijna) driejarige ik. In ons hoofd is hij nog steeds hetzelfde jongetje als een jaar geleden, maar de foto’s verraden dat hij ook afgelopen jaar weer ontzettend veranderd is. Weer een jaar verder.

Mijn baby is drie! Hieperdepiep hoera!

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.