Twentymom.nl
Moederschap

Ben jij een babymoeder of een peutermoeder?

De ene vrouw haalt haar hart op bij het ruiken van haar kleine newborn, dat de baby in kwestie eigenlijk naar zure uitgekotste melk ruikt of naar de zoveelste poepluier is maar bijzaak. Zij staat in het holst van de nacht met liefde voor de honderdste keer op om een huilende baby uit het bedje te hengelen en haar hart maakt een klein sprongetje bij het horen van het eerste huiltje: we mogen weer! En het kan haar vooral niet lang genoeg duren, blijf maar klein. De andere vrouw kijkt haar baby groot en is de zure melklucht en de slapeloze nachten helemaal zat. Ga maar rollen, krijg maar tandjes en ga maar eten, slaap maar door en word maar snel één jaar, want dan wordt alles leuker. Pas dan krijg je er zoveel voor terug.

Van vriendinnen hoor ik beide kanten zo vaak. Vriendin X kijkt babylief groot en vraagt regelmatig gekscherend of ze al bijna één jaar is. Zij vindt zichzelf niet gemaakt voor baby’s en kan niet wachten tot de intensieve babytijd voorbij is. Want dan, zegt ze, wordt alles makkelijker. In gedachten ziet ze zichzelf knutselend en kleiend aan de keukentafel zitten, haar handen volgeplakt met stickers, onder het genot van een kop thee met een koekje, die ze natuurlijk liefdevol deelt. Weer een andere vriendin roept altijd dat ze best nog een keer een kind wil, maar dan wel meteen eentje van twee jaar want die babytijd slaat ze liever over. Maar vriendin Y haar hart huilt bij iedere mijlpaal die haar baby behaalt, want wat worden ze toch snel groot. Iedere nieuwe feature van haar baby voegt weer een nieuwe dimensie toe aan het kindje dat eens zo hulpeloos ter wereld kwam. En iedere keer betekent dat weer een beetje meer loslaten en afscheid nemen van een fase die eens was. Helemaal als het gezin compleet is en dit echt de laatste keer is dat ze zo intens zal genieten van een baby van eigen vlees en bloed. Hoewel die vriendin dan ook weer intens kan genieten van haar oudere kinderen en uiteindelijk toch ook de charme inziet van het opgroeien van het gezin.

Ik denk dat ik een omnimoeder ben. Met lichte weemoed blader ik door het fotoboek van mijn grote peuterzoon en kijk ik naar zijn lieve babylachje, hoe vredig hij lag te slapen, zijn vieze snoetje na een stronk broccoli, zijn tandenloze mondje en kale hoofdje. Wat een fantastische periode was dat en wat mis ik hem als baby. En als ik dan opkijk naar de jongen van bijna 3 die in zijn eigen spel een toneelstukje aan het opvoeren is met zijn speelgoedauto’s en denk aan de persoon die hij geworden is dan ben ik enorm trots op hem. Samen zijn we naar deze periode gegroeid en hebben we een onuitwisbare band gekregen. En van sommige fasen is het ook maar goed dat ze voorbij gaan. En ik kijk ook uit naar wat er nog komen gaat, om bij iedere mijlpaal hem met toeters en bellen toe te juichen. Hoe vreselijk irritant het ook kan zijn om ’s avonds de discussie aan te gaan over wel of geen sokken aan in bed, hoeveel lampen er aan mogen blijven en met welke tandpasta hij zijn tanden wil poetsen. Ik geniet iedere dag van hem, maar die babytijd zou ik ook nog wel honderd keer over kunnen doen.

Wat voor moeder ben jij?

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    Anneke
    22 januari 2018 at 10:46

    Ik ben echt geen babymoeder, maar dat wist ik al van tevoren. Ik heb daar gewoon niets mee. Natuurlijk vond ik Aline als baby heel lief en als ik foto’s en filmpjes terugkijk dan bedenk ik ook heel snel de tijd is gegaan. Maar ik hoef echt niet terug naar die tijd. Gelukkig maar dat het inderdaad snel gaat wat dat betreft.

  • Reply
    Lisette
    22 januari 2018 at 20:52

    Ik vind het pas leuk vanaf een jaar of zeven 😂

    • Reply
      Jennifer
      22 januari 2018 at 22:22

      Dat kan natuurlijk ook! 😉

  • Reply
    nicole orriens
    23 januari 2018 at 11:05

    Ik vond zowel baby’s als peuters leuk. Baby’s zijn zo lief, en peuters zijn zo koddig. Ze hebben allemaal een hoog knuffelgehalte : )

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.