Twentymom.nl
Mama Moederschap

Zo kon ik mijn bachelorstudie met een baby combineren

Lang heb ik getwijfeld om hier een blogpost over te schrijven omdat ik geen kinderloze studenten wil bemoedigen om aan kinderen te beginnen, maar de drang om mijn verhaal te vertellen aan nieuwsgierigen en lotgenoten won het. Zo kon ik mijn studie met een baby combineren.

Allereerst moet ik vertellen dat ik wat mijn situatie betreft nog relatief veel geluk heb gehad. Tijdens mijn zwangerschap heb ik een heel aantal vakken af kunnen ronden waar bijvoorbeeld verplichte aanwezigheid en groepswerk bij kwam kijken. Mijn uitgerekende datum viel precies tussen twee semesters in wat mij de kans gaf om voor de geboorte alles af te kunnen ronden. De studieplanning kwam dus redelijk vanzelf op zijn pootjes terecht. Zodra Melle geboren zou zijn zou er een nieuw semester aanbreken en was het aan mij om een moment te kiezen om de studiewerkzaamheden weer op te pakken.

Mocht jij dit als zwangere student lezen, kijk dan kritisch naar je studieprogramma. Wanneer wordt de baby geboren en hoe zorg je ervoor dat je programma hier het beste omheen past? Praat er met je studieadviseur of studiebegeleider over en laat je adviseren. Meestal hebben zij hier wel ervaring mee, en zo niet, gaan zij samen met jou op zoek naar de beste oplossing.

Zo gebeurde het dus dat ik samen met mijn studiegenoten alweer op de universiteit rondliep toen het nieuwe semester aanbrak in februari. Ik moest wel, want ik moest een scriptiebegeleider hebben en bespreken dat ik nog even een paar weken wilde wachten tot ik echt zou beginnen. Dat ik daar alweer zat terwijl Melle nog maar 4 weken oud was vonden sommigen wel heel erg vroeg en het werd me dan ook op het hart gedrukt om in vredesnaam weer lekker naar huis te gaan om mijn lieve kleine baby weer in armen te sluiten. Voordat alles rondom mijn scriptie opgestart was duurde wel even, en toen kwam natuurlijk ook de klap dat ik moest switchen doordat mijn begeleider ernstig ziek was. Ondertussen moest ik ook nog studeren voor twee tentamens. Doordat ik uiteindelijk heel veel op kleine Melle gefocust was en mijn hoofd nog helemaal niet stond naar studeren en tentamens maken haalde ik die ook niet.
En er was nog een reden waarom ik één van die tentamens niet haalde, want ik was naar geen enkel college geweest. Ik wilde ook gewoon optimaal van Melle genieten en zag het niet gebeuren dat ik elke week trouw naar de colleges zou gaan. Die vrijheid had ik, om niet naar de colleges te gaan. Bovendien had ik het vak het jaar ervoor ook al gevolgd, dus vond ik dat dat wel kon.

Ik kon dus heel bewust kiezen om voor mezelf een soort van “verlof” in te plannen. Dit krijg je namelijk niet van je school of universiteit. Ik vond het zelf heel erg belangrijk om er voor Melle te zijn en ontzettend van die eerste weken te genieten. Het gaat allemaal zo snel, dus geniet er in vredesnaam gewoon van! Als ik er nu aan terugdenk had ik het er ook wel voor over gehad om me een half jaar uit te schrijven en het studeren weer op te pakken in het nieuwe collegejaar, als Melle 8 maanden oud zou zijn geweest. Wetende wat ik nu weet … 

Maar uiteindelijk moesten die studiepunten natuurlijk wel binnenstromen. De herkansingen stonden gepland in juni en na een herstart met mijn scriptie met een nieuwe begeleider kwam er weer wat vaart in. Ik schreef net dat ik het zo belangrijk vond dat mijn studietijd niet ten koste ging van mijn tijd met Melle. De eerste maanden zat ik hele dagen met hem op de bank. Mijn scriptie schreef ik grotendeels met een slapende baby op mijn buik. Als Melle wakker was dan was mijn aandacht volledig van hem. En ik kan me niet eens meer herinneren hoe ik de herkansing in juni voorbereid hebt, want dat heeft blijkbaar helemaal geen indruk meer gemaakt naast het genieten van Melle en mijn scriptie.

Het bewust nemen van tijd voor Melle en tijd voor mijn studie zorgde voor een goede balans. Alleen wanneer ik mijn handen vrij had studeerde ik. Dit gold voornamelijk voor de eerste 6 maanden. Nu Melle 1 jaar is geweest merk ik dat de tijd waarin ik mijn handen vrij heb steeds minder wordt. En aangezien mijn aandacht overdag op mijn kleine sloopkogel gevestigd is, is het niet effectief om te studeren als hij over de vloer komt. Wil ik wel per se dingen doen als hij wakker is (bijvoorbeeld vertaalwerk met een deadline) dan zorgt dit alleen maar voor frustratie en stress. Dus in vredesnaam: GENIET! Ze zijn maar zo kort klein, doe je eigen werk tijdens de middagdutjes en ’s avonds als de kleine op bed ligt.

De laatste herkansing in oktober had dan ook wat meer voeten in de aarde, want toen moest ik mijn studietijd écht halen van de middagdutjes en de avonden. In de praktijk kwam dit vooral neer op de middagdutjes, omdat ik ’s avonds wel weer moe was, en minder gefocust. Het bracht wel wat stress met zich mee, dat ik voor mijn gevoel veel minder tijd had dan ik in werkelijkheid had. Uiteindelijk heb ik gewoon alles afgerond en staat er nu een mooi bachelordiploma in de kast.

En dan nu verder.. De ervaring van vorig jaar heeft me niet tegengehouden om nog een masterstudie te gaan doen. Ik heb nu juist het gevoel van “doen we nog even” en ik heb er ook wel weer zin in. Het zal allemaal weer opnieuw zijn weg moeten gaan vinden, zoals met alle grote veranderingen. Maar ik barst van de motivatie, evenals vorig jaar en ik ben ervan overtuigd dat ik dit kunstje nog wel een keer kan flikken. Hoe lastig het soms ook was, je moet er toch het beste van maken!

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.