Twentymom.nl
Zwanger

Het is vast weer een jongetje!

Het is vandaag 6 februari en een handjevol mensen is ervan op de hoogte dat we vandaag een echo hebben waarbij we het geslacht van baby2 hopelijk zullen gaan ontdekken. We hebben vanavond pas de echo en bij het afspreken van de tijd had ik niet beseft hoe onmenselijk het is om jezelf dat aan te doen. Ik heb dus de hele dag de tijd om mezelf helemaal zenuwachtig te maken. En niet eens omdat ik bang ben om mijn weddenschap te verliezen en ik dan geen sushi krijg op m’n kraambed, maar gewoon.

Want eigenlijk heb ik zo’n sterk voorgevoel over het geslacht van dit kindje. Of eigenlijk mag ik het geen voorgevoel noemen, maar is dit gebaseerd op de nub-theorie. Het uitsteekseltje tussen de benen dat na 14 weken zwangerschap gaat ontwikkelen in een piemeltje of een vagina. Want als ik het moest baseren op de misselijkheid deze zwangerschap, wat ik niet had bij die van Melle, dan had ik geroepen dat dit misschien wel een meid was. Maar nu denk ik dat ik toch heel duidelijk gezien heb dat dit kindje een jongensnubje had op de termijnecho met 12+2. De vraag is alleen, hoe betrouwbaar is deze theorie? Want de man des huizes gelooft er niet zo in en gaat voor een meisje dit keer. Vandaar de weddenschap, als ik gelijk heb dan krijg ik sushi op m’n kraambed. Hoewel ik sowieso vind dat ik na de bevalling volgestopt mag worden met rauwe vis, filet americain, droge worst en een spiegelei of vier. Maar dat even terzijde. Want als de nub niet op de echo zichtbaar was geweest dan had ik op dit moment geen sterk voorgevoel durven uitspreken, gewoon omdat ik het eigenlijk ook helemaal niet weet. Het ene moment heb ik een sterk gevoel dat het een jongetje is en weet ik ook ineens wat zijn naam zal zijn en het andere moment sta ik mijn maaginhoud weer uit te zwaaien richting het riool en neigt het gevoel richting een meisjesbaby.

In het begin van de zwangerschap heb ik daarentegen wel eens gezegd dat dit vast weer een jongetje zou zijn, terwijl een aantal mensen die mij misselijk hebben gezien zeiden dat het vast een meisje was. Ik kon het me op dat moment gewoon niet voorstellen, want met al die broers van vriendlief zou het zomaar kunnen zijn dat de kans groter is dat wij alleen maar jongens krijgen. Daarentegen heb ik vroeger altijd gedacht dat mijn kinderen alleen maar meiden zouden zijn, omdat ik uit een overduidelijke meidenfamilie kom. Melle bewees het tegendeel al, dus mijn zoon had ik alvast in the pocket. Ik kon bijna niet blijer zijn met die twee ballen op het echoscherm, want een jongen was zo onvoorstelbaar! En inmiddels geldt dit voor een meisje, niet voor te stellen! Het is vast weer een jongetje, zo lekker vertrouwd!

Heb jij een voorgevoel gehad tijdens je zwangerschap(pen), en klopten die?

Boy, was I right!

You Might Also Like...

1 Comment

  • Reply
    Carmen
    17 maart 2018 at 21:11

    De eerste keer had ik geen enkel voorgevoel, toen kregen we een zoon. De tweede keer was ik er vanaf de zwangerschapstest heilig van overtuigd dat we nog een keer een zoon zouden krijgen. Ik heb zelfs niet eens naar meisjesnamen gekeken en ben al begonnen met de babykleertjes die we nog hadden wassen en klaarleggen, nog voor de 20 weken echo was. Bij die echo zei de vrouw: “Willen jullie weten wat het wordt?”, waarop ik zei: “Het is een jongen.”

    En boy, was I also right!

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.