Twentymom.nl
Zwanger Zwangerschap

Moeders voor Moeders: deed jij mee?

Het is 27 november en over een paar dagen ben ik volgens mijn berekeningen 6 weken zwanger. Dat betekent dat ik vanaf aankomende week mag beginnen met plassen voor Moeders voor Moeders. Morgen staat er dan ook een consulente op de stoep met het eerste kratje lege flessen die ik mag gaan vullen met mijn urine zodat er weer stellen geholpen kunnen worden met hun vruchtbaarheidsproblemen en ook zij hopelijk het grootste geluk van het krijgen van een kindje mogen ervaren. Inmiddels ben ik alweer 10 weken verder en zit mijn deelname er bijna op en wil ik de kans nog even aangrijpen om andere vrouwen te vertellen over dit initiatief.

Wat doet MvM?

Moeders voor Moeders is een landelijke organisatie die zich inzet voor stellen met vruchtbaarheidsproblemen. Zij zamelen urine in van zwangere vrouwen waaruit het hCG-hormoon wordt gewonnen. Het hCG-hormoon is een lichaamseigen hormoon dat wordt geproduceerd door een deel van de bevruchte eicel. Het hCG-hormoon dat wordt gewonnen uit urine van zwangere vrouwen kan worden gebruikt in geneesmiddelen voor vruchtbaarheidsbehandelingen. Het hCG-hormoon stimuleert bij vrouwen de ovulatie en zorgt ervoor dat een bevruchte eicel zich kan nestelen in de baarmoeder, en het wordt gebruikt bij IVF behandelingen om de teruggeplaatste bevruchte eicellen te ondersteunen. Bij mannen stimuleert het hCG-hormoon de rijping van de zaadcellen.

MvM zorgt dat je vanaf ongeveer 6 weken zwangerschap tot 16 weken zwangerschap kunt deelnemen. Een informatrice komt kennismaken met je, doet een hCG-test (oftewel een zwangerschapstest) en deelt enkele foldertjes en magazines uit. Ook krijg je twee kannen om de urine in op te kunnen vangen. MvM zorgt ervoor dat je wekelijks een aantal flessen in huis krijgt om je urine in te kunnen bewaren totdat ze de flessen weer komen ophalen. De flessen bevatten een conserveringsmiddel zodat de urine langer goed blijft en het hCG-hormoon aanwezig blijft in de urine. Ook het ophaalmoment (of inbrengmoment, helaas wordt het niet in alle plaatsen opgehaald) vindt wekelijks plaats zodat je het niet al te lang in huis hebt. MvM zorgt er ook voor dat jouw urine op de goede plek komt. In de fabriek wordt het hCG-hormoon eruit gehaald en worden er geneesmiddelen van gemaakt.

De organisatie Moeders voor Moeders moet dus wekelijks nieuwe zwangere vrouwen werven om de urine opbrengsten op peil te houden. Ik heb me laten vertellen dat er zelfs tekorten zijn waardoor er wachtlijsten ontstaan in ziekenhuizen voor vruchtbaarheidsbehandelingen. Er zijn miljoenen liters urine nodig voor een paar gram van het hCG-hormoon, dus je kunt wel zeggen dat jouw urine tijdens je zwangerschap goud waard is voor een ander!

Waarom ik wel en niet mee heb gedaan?

Bij mijn eerste zwangerschap heb ik niet meegedaan omdat ik toen andere dingen aan mijn hoofd had. Bovendien waren er wat praktische puntjes die deelname bemoeilijkten. Ik heb me wel eens schuldig gevoeld over het feit dat we door de pil heen zwanger zijn geraakt tegenover de vele vrouwen voor wie het niet zomaar is weggelegd, maar door de situatie kon ik het toen niet opbrengen om alsnog mee te doen.

Toen ik voor de tweede keer zwanger heb mogen worden heb ik me direct zonder twijfel aangemeld. Want dat zwanger worden niet voor iedereen vanzelfsprekend is, is helaas een feit. Eén op de zes stellen heeft vruchtbaarheidsproblemen en het verzamelen van je urine (wat je anders toch maar het riool in zou spoelen) is een hele laagdrempelige manier om anderen te helpen ook zwanger te worden en te blijven.

Maar ik kan me voorstellen dat het deelnemen aan MvM je tegenstaat omdat veel mensen de blauwe kratjes met flessen inmiddels wel zullen herkennen en bijvoorbeeld buren al eerder op de hoogte zijn van jouw zwangerschap dan de bedoeling is. Gelukkig kreeg ik er bijvoorbeeld grote plastic zakken bij om de kratten in te zetten voor het ophaalmoment, en kwamen ook de nieuwe kratten gehuld in plastic. Als je erg veel last hebt van zwangerschapsmisselijkheid kan het natuurlijk ook lastig zijn om in de weer te gaan met je urine en de sterk ruikende conserveringsvloeistof. Een tip daarvoor is om de fles van je af open te draaien zodat die walm er niet onder je neus uit komt. Verder merkte ik dat ik er tijdens de ochtendmisselijkheid slechter tegen kon dan gedurende de rest van de dag. Ik pakte dus steeds pas ‘s middags een nieuwe fles, zodat ik niet ‘s ochtends geconfronteerd zou worden met de geur van de conserveringsvloeistof. Ook als er geen ophaalmogelijkheid is en je zelf met je gevulde kratten over staat moet kan het een reden zijn om het niet te doen. Maar toch wil ik nogmaals benadrukken hoe belangrijk het voor een ander kan zijn om toch deel te nemen en je geluk te delen.

Hoe beviel mijn deelname?

Ik heb niet onder stoelen of banken geschoven dat ik ontzettend misselijk ben geweest in het eerste trimester van deze zwangerschap. Toegegeven was dit best wel lastig in combinatie met het riekende conserveringsmiddel uit de blauwe flessen. Na het overgieten van de urine in de fles heb ik dan ook regelmatig staan kokhalzen boven het toilet. Dit gebeurde al meteen vanaf de start in mijn 6e zwangerschapsweek. Op den duur leer je toch hoe je er het beste mee om kunt gaan, met zowel de misselijkheid als het in een handomdraai overgieten van de urine in de blauwe fles, en is het echt een kleine moeite. Als ik niet thuis was, bijvoorbeeld tijdens een dagje college in Utrecht of een middagje zwemmen, een Sinterklaasavond en een Kerstweekend, vond ik het zelfs gek om dat plasje gewoon door te spoelen! Zonde voor de opbrengst! Ik denk dat het na de 16e week ook heel gek gaat zijn om afscheid te nemen van de blauwe flessen. En waar het de eerste weken bijna onvoorstelbaar was dat er ooit een einde aan zou komen, leken de laatste weken voorbij te vliegen. Vandaag worden mijn allerlaatste gevulde flessen opgehaald en zal ik geen nieuwe meer krijgen.

Aanmelden kan op www.moedersvoormoeders.nl vanaf het moment dat je een positieve zwangerschapstest in handen hebt totdat je 12 weken zwanger bent. Deelname vindt plaats tussen de 6e en 16e week van je zwangerschap.

Heb jij deelgenomen aan Moeders voor Moeders, doe je mee of ben je van plan mee te gaan doen?

You Might Also Like...

8 Comments

  • Reply
    Tom Outdoor
    9 februari 2018 at 13:12

    Wat goed dat dit er is zeg. En goed dat je mee deed.
    Lijkt me best wel gek ook.

  • Reply
    dresses and daisies
    9 februari 2018 at 18:33

    Ik kende dit niet…goed dat je dit deed!

  • Reply
    Patricia Schmitz-Heres
    9 februari 2018 at 19:02

    Wij hebben er heel bewust voor gekozen om aan te melden bij moeders voor moeders. Omdat mijn vrouw zwanger was geworden via het medische circuit (een spontane zwangerschap is bij een lesbisch koppel natuurlijk niet mogelijk) waren wij aangewezen op de hormonen die onder andere uit de urine gehaald worden. En dus wilden wij op die manier wat terugdoen.

  • Reply
    Jessie
    9 februari 2018 at 19:47

    Gefeliciteerd met je zwangerschap. Ik heb geen kinderen maar ben blij dat mijn zus bijvoorbeeld ook heeft meegedaan. En een dikke duim voor alle vrijwilligers die week in week uit rondrijden om alle flessen op te halen!

  • Reply
    Melissa
    9 februari 2018 at 20:27

    Ik heb het vorig jaar ook gedaan tot ik bij 11 weken miskraam kreeg. Maar mocht ik weer zwanger raken doe ik het zeker

  • Reply
    nicole orriens
    10 februari 2018 at 09:23

    Nee, ik heb destijds niet meegedaan maar weet eigenlijk niet waarom. Want is het een mooi initiatief!

  • Reply
    The lemon kitchdn
    10 februari 2018 at 18:06

    Mooi initiatief!

  • Reply
    Dewi
    12 februari 2018 at 00:03

    Wat een goed initiatief inderdaad! Ik heb ook meegedaan. Mijn zus moest de medische molen in voor haar kindjes dus dit leek mij het minste wat ik kon doen nadat ik twee keer vrij vlot zwanger mocht raken.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.