Twentymom.nl
Zwanger Zwangerschap

Zwanger: 16 weken

Nadat de eerste weken van deze zwangerschap het echt even overleven was begint de zwangerschap nu echt wat leuker te worden. En het besef dat het er al bijna voor de helft op zit is best wel even gek. Ik heb het gevoel dat ik meer wil genieten en bewuster wil zijn van deze bijzondere periode (hoezeer ik ook uitkijk naar een verse baby) en voor mijn gevoel begint het ook tijd te worden dat we ons langzaam gaan voorbereiden. Daarvoor stond ons deze week eerst iets leuks te gebeuren waardoor het allemaal een stuk concreter wordt. Dit was de 17e zwangerschapsweek:

Zo groot als een avocado!

Een tweede zwangerschap is toch stiekem een beetje een been there, done that ervaring en ik kijk ook steeds minder in de zwangerschapsapps op mijn telefoon. Deze week kijk ik weer eens en zie ik dat de baby zo groot is als een avocado. Oh ja, even weer een realisatie dat het kindje er ook nog uit moet en het nu al een kwestie is van een tennisbal door je neusgat proppen. Wat groeit de baby toch enorm snel! Vanaf nu zal de baby met 2 cm per week groeien en staan er ook een paar leuke ontwikkelingen te wachten.

Bye bye hCG!

Vanaf ongeveer 16 weken zwangerschap wordt het hCG hormoon vervangen door progesteron. Ik neem dus afscheid van de blauwe kratjes van Moeders voor Moeders, en ook eindelijk van de zwangerschapsmisselijkheid. Maar progesteron zorgt voor verweking en dit kan ook weer voor nieuwe kwaaltjes zorgen. Vergeetachtigheid, obstipatie, bekkenklachten, noem maar op. Zo leuk hè, zwanger zijn! 😉
Ik grapte vorige week al dat ik de ene week Reinoud vroeg om kipfilet mee te nemen voor op crackers zodat ik na de nare buikgriep weer wat kon eten, en dat ik een week later in staat was om hem te vragen om McDonald’s of een frikandel speciaal. Naast dat kan ik gelukkig weer normaal eten verdragen en heb ik dus zin in vette troep. Ik vind het overigens wel vrij netjes van mezelf dat ik hier niet aan toegeef en “weer een beetje normaal kan doen”. Afgelopen woensdag kreeg ik als verrassing een hamburger van McDonald’s en een McFlurry om twaalf uur ‘s nachts van hem voorgeschoteld. Toegegeven, dat was erg lekker!

Knock knock!

De bewegingen van de baby worden krachtiger. Van alleen wat geschuif en geduw voel ik nu ook duidelijke schopjes. Dit voel ik alleen nog van binnenuit. Van buitenaf is hier nog niks van te voelen, helaas voor de papa en grote broer. Ik ben heel benieuwd wat Melle ervan gaat vinden als hij de baby kan voelen!

Pijn en harde buiken

Een nadeel wat die bewegingen met zich meebrengen is dat als de baby hard aan het trappelen is mijn buik heel hard wordt en het heel lastig is om dan weer te ontspannen. Door middel van ademhalingsoefeningen lukt het nu om het onbewuste aanspannen redelijk snel weer onder controle te krijgen. Maar de eerste paar keer heb ik echt met flinke pijn op de bank gelegen. Pijn in mijn buik die loeihard werd, doorstralend in mijn rug en mijn bovenbenen. En alleen maar omdat de bewegingen zoveel scherper voelbaar zijn dan bij Melles zwangerschap. Dan krijg ik toch een beetje angst voor de rest van de zwangerschap, waarbij ik hoop dat het niet al te zwaar zal gaan worden. De pijn die ik voel zal ook vast te maken hebben met het groeien van de baarmoeder, want dat babybuikje begint nu echt te komen!

Baby is een … !!

Ook hadden we afgelopen week de geslachtsbepaling. Dinsdagavond nadat we Melle van het kinderdagverblijf hadden opgehaald reden we naar de verloskundige voor een echo. Met zijn drieën zouden we erachter komen of er een jongetje of meisje in mijn buik zit. Melle leeft ook heel erg mee en dit moment wilden we graag met hem delen. Bovendien vinden we het fijn om hem mee te nemen naar de echo’s zodat hij steeds kan zien dat baby weer een beetje groter is geworden. Hij weet ook echt aan te wijzen op echofoto’s waar hij naar kijkt, een hoofdje, het buikje en de beentjes weet hij feilloos te vinden. De baby ligt er dit keer helaas iets minder mooi voor en ligt op de kop met de achterliggende placenta te knuffelen, maar desondanks hebben we wel een blik tussen de beentjes kunnen werpen. To be continued …

You Might Also Like...

11 Comments

  • Reply
    F.
    13 februari 2018 at 09:48

    Ohh wat een vreselijke cliffhanger! 😉

    Maar verder superfijn dat je je wat beter voelt! Ik ben nu 22 weken zwanger (van een meisje 😉 ) en merkte ook na n week of 16 dat het stukken beter ging!
    Wij hadden onze oudste dochter trouwens niet meegenomen naar de pretecho, nadat we bij mijn 2e zwangerschap er tijdens de geslachtspretecho achter kwamen dat ons zoontje niet meer leefde. Megaheftig en ik ben nog steeds blij dat ze er toen ook niet bij was. Het is een superkleine kans dat het gebeurt natuurlijk en je verwacht het zó niet bij 16 weken, maar juist daarom dat ik het toch even wil zeggen voor ieder die dit leest: wees je er bewust van dat het wel pretecho heet, maar dat het ook niet leuk kan zijn…

    Anyway, fijne zwangerschap verder en fijn dat je weer blogt. Je leest lekker 🙂

    • Reply
      Jennifer
      13 februari 2018 at 09:59

      Jeetje, dat is inderdaad heel heftig en ook geen moment dat je met je kind wilt delen. Ik kan het kindje in mijn buik dus wel al voelen dus ik was hier niet zo bang voor. Bij de twintigweken echo gaat hij ook mee, maar hij gaat altijd toch eerst even spelen in een afgeschermd hoekje en dat laten we dan ook eerst even zo totdat de grote medische dingen gedaan zijn en hij daarna nog even kan kijken.

      Bedankt voor je reactie! 🙂

  • Reply
    dresses and daisies
    13 februari 2018 at 09:59

    Wat spannend zeg…

  • Reply
    Bianca Schrijft
    13 februari 2018 at 10:08

    Wat super dat Melle zo meeleeft. Wel heel knap dat hij een echo foto al zo kan ontcijferen. Daar zijn veel volwassenen al niet toe instaat.

  • Reply
    Marlies
    13 februari 2018 at 12:04

    Wat spannend allemaal, wat gaat het worden?? Hopelijk dat je die harde buiken snel weer onder controle krijgt.

  • Reply
    Lazy Bird
    13 februari 2018 at 13:17

    Een ‘verse baby’!! Oh dat vind ik zo geweldig gezegd!!! Ik stel me daar dan zo’n dampend hoopje mens bij voor, mooi glanzend en al… Oeps sorry, beetje afgedwaald 🙂 Veel succes nog met je zwangerschap en zeker voldoende rust nemen!

  • Reply
    Willem Meester
    13 februari 2018 at 15:02

    Gefleiciteerd!!! Spannend hè. Probeer toch ook te genieten. Het gaat allemaal zo snel.

  • Reply
    Proudweirdo
    13 februari 2018 at 17:47

    De eerste weken waren duidelijk heftig. Ik hoop dat je vanaf nu alleen maar kunt genieten.
    Een bijzondere tijd, maar voor je het weet heb je de baby al weer in je armen.
    (Niet dat ik dat uit ervaring weet, haha! Maar dit heb ik in mijn omgeving meegemaakt.)
    Hier moest ik even hard om lachen “een realisatie dat het kindje er ook nog uit moet en het nu al een kwestie is van een tennisbal door je neusgat proppen” Ik kan me er genoeg bij voorstellen, dus ik wens je nu al sterkte voor de bevalling. 🍀

  • Reply
    Rory
    14 februari 2018 at 19:38

    Spannend en leuk. Fijn dat het hele heftige er even af is. Ik kan het mij van mijzelf niet meer precies herinneren, maar ik weet wel dat ik iedere week inderdaad een app bekeek over de groei van de baby. Ik heb een kindje (een meisje van bijna 6 jaar. Sterker nog, morgen is ze jarig) en ik heb dus geen vergelijkingsmateriaal met hoe het met een tweede is gegaan. Spannend hoor. Dat blijft het toch wel denk ik.

  • Reply
    Laura
    16 februari 2018 at 10:16

    Wat spannend! Geniet van de komende weken:)

  • Reply
    Patricia Schmitz-Heres
    16 februari 2018 at 16:12

    Wat leuk dat Melle zo meeleeft en ik kan me voorstellen dat hij ook mee wil kijken naar de echo’s. Het is toch ook zijn broertje of zusje.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.