Twentymom.nl
Zwanger Zwangerschap

Zwanger: 32 weken

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het zwanger zijn na deze week nog lang niet zat ben. Hoewel ik hoop dat de laatste loodjes niet al te snel voorbij vliegen zodat ik er nog een beetje van kan genieten, zat ik er deze week wel een beetje doorheen. De warmte begon zijn tol te eisen en de hormonen stegen me naar m’n bol.

Lage bloeddruk en warm weer

Deze week heb ik het best wel zwaar gehad door het warme weer. Dagenlang tikte de thermometer de dertig graden aan. En de warmte was op een gegeven moment niet meer buiten te houden waardoor ons huis ook net een sauna was geworden. De warmte begon op een gegeven moment zijn tol te eisen. Mijn bloeddruk zakte en ik werd met de dag duizeliger. En mijn voeten gingen ook ineens van de één op de andere dag vocht vasthouden. Dit was geen goede combinatie. Toen het aan het eind van de week een stuk koeler werd voelde dat echt als een verlossing. Al snel ging de duizeligheid ook weer over en kon ik weer een beetje op adem komen. Volgende week krijgen we weer van die warme dagen en ik hoop dat ik deze serie iets beter doorkom dan deze week.

Warme snert

Het advies bij een lage bloeddruk is dan om wat zoute dingen te eten. Veel meer kan je er ook niet aan doen. Bouillon en soep, dropjes en naturel chips zijn deze week mijn redders in nood. Laat ik nou dol zijn op naturel chips, dus het eten daarvan is geen straf. In het weekend liepen we in de hitte rond op de kazerne hier in Assen om met Melle naar de helikopters te kijken en er werden bonnen voor drinken en soep uitgedeeld. Geen overbodige luxe met dit weer, en al helemaal niet voor een zwangere. Dus zodoende zat ik met dertig graden een bakje snert weg te werken. Normaal moet ik er niet aan denken met die temperaturen, maar het deed me toch goed.

Mama jij bent stom, waar is papa?

Mijn zwangere lijf wordt me door de oudste ook niet in dank afgenomen. Hij heeft dondersgoed door dat mama hem niet altijd meer op zijn wenken kan bedienen. Over het algemeen is hij heel zelfstandig en regelt hij een heleboel dingen zelf wel even (Lees: “Mama, ik ga even een koekje pakken, wil jij er ook één?”). Maar soms heeft hij een bui dat alleen papa hem mag helpen en kan ik het schudden. Deze week was vanwege het weer voor mij echt een zware week waarin ik best wel veel last heb gehad van duizeligheid en een lage bloeddruk. En dat betekende dat ik Melle iets vaker moest vragen om een beetje begrip als het even niet kon gaan zoals hij het wilde. Dan werd er aan het begin van de middag al gevraagd wanneer papa thuis kwam, want papa zou tenminste wel eindeloos in de speeltuin kunnen squatten op de wipwap. Of dat ik al niet eens een poging hoefde te doen om hem te helpen want “mama is stom” en “papa moet dat doen!”.

Hormonale buien

Je kunt je voorstellen dat zo’n dwarse peuter af en toe wel frustrerend is. Melle heeft hier ook niet per se om gevraagd en nu is het zelfs al zo ver dat hij me soms niet meer leuk vindt. Ik heb ook tot frustratie aan toe me druk gemaakt om de naam die we nog steeds niet hebben. Ik had deze week hele boeken vol kunnen schrijven over “wat als je partner je favoriete naam totaal compleet verschrikkelijk vindt”. En vice versa over zijn suggesties. Om het dan maar even heel sterk te overdrijven. Straks moeten we binnen drie dagen na de geboorte ineens een keuze maken omdat we het niet eens kunnen worden. De hormonen namen echt een loopje met me. De kleinste druppels die erbij kwamen in het spreekwoordelijke emmertje waren al teveel. Maar hoe dichterbij het einde komt, hoe meer drang ik krijg naar dat alles “af” is. De naam moet voor mijn gevoel nu wel een keer besloten worden. Het kamertje moet af en de nodige spulletjes in huis. Onrustig en hormonaal, zo zou je deze week ook wel kunnen omschrijven.

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.